Το φως (που κινείται με ταχύτητα περίπου 300.000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο) χρειάζεται 8 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα για να φτάσει από τον ήλιο στη γη.

Στα μικρασιατικά χωριά, πριν από τις μεγάλες γιορτές, όπως τη Λαμπρή ή τα Χριστούγεννα, οι άνθρωποι έπιαναν τις ασβεστόβουρτσες (βούρτσα φτιαγμένη από μαλακά κλαδιά μυρτιάς, σχίνου ή θυμαριού) και ασβέστωναν τις αυλές, τα πεζοδρόμια και τους κορμούς των δέντρων.

Η φράουλα είναι το μοναδικό φρούτο που φέρει τους σπόρους του στην εξωτερική του επιφάνεια. Κάθε μικρό σποράκι της είναι ένας μικροσκοπικός καρπός που ονομάζεται αχαίνιο. Μια μέση φράουλα έχει περίπου 200 μικροσκοπικούς σπόρους.

Η λέξη «προσμονή», από το αρχαίο ελληνικό ρήμα «προσμένω», είναι γεμάτη ελπίδα και χαρά. Είναι ένα δυνατό και ζεστό συναίσθημα που νιώθουμε όταν περιμένουμε κάτι όμορφο να έρθει ή να συμβεί.

Στην Κύπρο, κάθε περίπου 24 ώρες και 50 λεπτά, συμβαίνουν δύο παλίρροιες, με το ανέβασμα και την υποχώρηση του νερού να διαρκούν το καθένα περίπου 6 ώρες και 12 λεπτά.

Αυτά τα χρυσοκίτρινα φυτά που παρατηρούμε στα λιβάδια, στις άκρες των δρόμων και στους λόφους της Κύπρου στο τέλος του καλοκαιριού είναι αγριοδημητριακά. Παρόλο που ανήκουν στην ίδια οικογένεια με το σιτάρι, εντούτοις δεν είναι καλλιεργήσιμα. Στα παραμύθια περιγράφονται ως “χρυσαφένιοι θύσανοι”, “πουπουλένια αγριοστάχυα” ή “μεταξένια χόρτα του αέρα”.

 Ειρήνη είναι ένα αθώο χαμόγελο.

Ο Αόρατος Πνεύμονας: 

Πάνω από το 50% του οξυγόνου που αναπνέουμε παράγεται από το φυτοπλαγκτόν και τα θαλάσσια φύκη στους ωκεανούς. Αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί λειτουργούν ως ο «πνεύμονας» της γης, διασφαλίζοντας την παροχή καθαρού αέρα.

Κι αν γνωρίσουμε ανθρώπους πολλούς, κι αν καταφέρουμε να κερδίσουμε τον σεβασμό και την εκτίμησή τους, κι αν έχουμε επιτυχία μεγάλη και άφθονο χρήμα ώστε τίποτε να μη μας λείπει, αλλά δεν έχουμε την πατρίδα μας ελεύθερη και δικαιωμένη, τότε η ευτυχία που θα έχουμε στη ζωή θα είναι μισή.

Χαρμολύπη:

Μια λέξη που ενώνει τη χαρά με τη λύπη. Δείχνει μια αλήθεια της ζωής: πως συχνά τα συναισθήματά μας ανταμώνουν το ένα το άλλο. Είναι όπως όταν αποχωριζόμαστε αγαπημένα μας πρόσωπα για ένα διάστημα και νιώθουμε λύπη, αλλά συγχρόνως και χαρά, γιατί ξέρουμε πως θα έρθει η στιγμή της επιστροφής τους.

Το Καλοκαίρι μυρίζει βουνό και θάλασσα. Εκεί, θυμάσαι ξανά πώς είναι να νιώθεις ελεύθερος.

.

Η Πράσινη Γραμμή (ή αλλιώς η νεκρή ζώνη), χωρίζει την Κύπρο στα δύο και έχει συνολικό μήκος 184 χιλιόμετρα.

Όταν περπατάμε ή τρέχουμε ανάμεσα στα δέντρα, το αίμα κυκλοφορεί καλύτερα, γεμίζοντας τους πνεύμονες, την καρδιά και ολόκληρο τον οργανισμό μας με καθαρό οξυγόνο και ζωντάνια.

Φιλότιμος:

Μια λέξη μοναδική, που δύσκολα μεταφράζεται ακριβώς σε άλλες γλώσσες. Σημαίνει αυτόν που αγαπά την τιμή και νιώθει περήφανος όταν κάνει το καλό με την καρδιά του, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.

 

Ειρήνη είναι να λέμε τα γεγονότα όπως έγιναν.

 

Όσο κι αν μεγαλώσουμε, όταν λέμε τη λέξη «μαμά», νιώθουμε πως γινόμαστε πάλι για λίγο εκείνο το μικρό παιδί, που ζητούσε την προσοχή και την αγάπη της.

Μεράκι: Σημαίνει να κάνεις κάτι με όλη σου την ψυχή. Όταν βάζεις «μεράκι» σε κάτι που δημιουργείς, αφήνεις μέσα του ένα μικρό κομμάτι του εαυτού σου.

Δέντρο του ψωμιού

Το «Δέντρο του ψωμιού» (αρτόκαρπος), αγαπά τη ζέστη και την υγρασία. Όταν ο μεγάλος, θρεπτικός καρπός του ψηθεί στη φωτιά ή στον φούρνο, γίνεται σαν ένα ζεστό ψωμί, με τη μυρωδιά του να απλώνεται παντού και τη μαλακή του ψίχα να αχνίζει.

 

Στα παλιά κυπριακά χωριά, το προζύμι για το ψωμί δεν αγοραζόταν ποτέ. Μοιραζόταν! Όταν μια νοικοκυρά ετοίμαζε το προζύμι της, κρατούσε πάντα ένα κομμάτι για τη γειτόνισσα. Έτσι, το προζύμι ταξίδευε από σπίτι σε σπίτι, συμβολίζοντας τη ζεστή ανθρώπινη σύνδεση.

Αυτοθυσία

Η λέξη "αυτοθυσία" (αυτός και θυσία), περιγράφει την ύψιστη πράξη προσφοράς. Σημαίνει την απόφαση ενός ανθρώπου να θυσιάσει το δικό του συμφέρον, την άνεση, την ασφάλεια ή ακόμα και την ίδια του τη ζωή, προκειμένου να βοηθήσει κάποιον άλλον ή να υπηρετήσει έναν ανώτερο σκοπό.